و خود را در آینه نگاه کرد...
در آینده نگاه کرد...
در آینده ای که تو باشی....
حواست هست؟ که دوستت دارم؟
عاشقانه های وقت و بی وقتم نثار تو بلد،بهترین ِ من...
دلم از تو نوشتن میخواهد.
نه از خودم....
ای کاش ببینمت...
اللهم ارزقنا زوج الصالح
برچسب:
نویسنده: پارسا فراهانی